ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΤΛΑΝΤΩΝ

Στο διάλογο ¨Κριτίας", ο Πλάτων αφού πρώτα γράφει για τον πόλεμο μεταξύ Αθηναίων - Ατλάντων, μετά αναφέρει για την καταγωγή των Ατλάντων τα εξής:

«....Κατά το μοίρασμα από τους δώδεκα θεούς των γνωστών τότε περιοχών της γης, η Ατλαντίδα, επειδή περιστοιχιζόταν από τη θάλασσα, δόθηκε στον Ποσειδώνα. Ο Ποσειδώνας διάλεξε μία ωραιότατη πεδιάδα της Ατλαντίδας για να κατοικήσει. Εκεί ζούσε o Eυήνωρ με τη γυναίκα του Λευκίππη και τη θυγατέρα τους Κλειτώ.

»O Ποσειδώνας, όταν είδε την ωραία Κλειτώ, την ερωτεύτηκε κι ήθελε να την κάνει γυναίκα του και βασίλισσα του νησιού. Αυτό και έγινε. Διάλεξε τότε έναν ωραίο λόφο, όπου έβαλε και του έχτισαν ένα ωραιότατο καταφύγιο. Αυτό το κτίσμα, το περιέβαλε με γήινους και υδάτινους δακτυλίους διαδεχόμενους, ώστε αποτέλεσε απρόσιτο κρησφύγετο. Αυτές οι ζώνες της ξηράς και της θάλασσας, πού ήταν η μία ολόγυρα από την άλλη, ήταν τόσο τέλειες “σαν να τις στρογγύλεψε με τόρνο».

«Στο χώρο εκείνο υπήρχαν και δύο πηγές πού ανάβλυζαν από το ίδιο άνοιγμα θερμό και κρύο νερό.

»Ο Ποσειδώνας και η Κλειτώ γέννησαν πέντε ζευγάρια δίδυμους γιους. Γι' αυτό ο Ποσειδώνας χώρισε το νησί σε δέκα περιφέρειες και τους έκανε όλους βασιλιάδες. Την κεντρική περιοχή, όπου και το ανάκτορό του, την παραχώρησε στον πρωτότοκο γιο του, τον Άτλαντα, τον οποίο έχρισε “Βασιλέα των βασιλέων"».

Από το όνομα αυτού του γιου του θεού και βασιλιά Άτλαντα, έδωσαν στο νησί το όνομα Ατλαντίδα. Τα άλλα αδέλφια του πού βασίλεψαν σε τμήματα του μεγάλου νησιού ήταν ο Γάδειρος (ή ελληνικά Εύμηλος), ο Αμφήρης, ο Ευαίμωνας, ο Μνησέας, ο Αυτόχθονας, ο Ελάσιππος, ο Μήστορας, ο Αζάης και ο Διαπρεπής.

Ο Άτλαντας έκανε πολλούς απόγονους, πού τιμήθηκαν πολύ και διατήρησαν τη βασιλεία και την ενότητα του λαού της Ατλαντίδας για πολλές γενιές, γιατί βασιλιάς του κέντρου γινόταν ο πρωτότοκος γιος και αυτός παρέδιδε τη βασιλεία στον πρώτο γιο από τα παιδιά του. Στην ομόνοια συνέβαλε και ο όρκος των βασιλέων πού έλεγε «...ποτέ δε θα λάβει ο ένας τα όπλα εναντίον του άλλου...»

Το νησί θεωρούνταν ιερό, είχε την προστασία του Ήλιου, γιατί βρισκόταν κάτω από τη σκέπη του κι όλα ήταν ωραία και αξιοθαύμαστα.....

...και ο διάλογος "Κριτίας" του Πλάτωνα συνεχίζεται με τα μεγαλειώδη τεχνικά έργα που έφτιαξαν οι Άτλαντες και τη διοικητική οργάνωση της πολιτείας τους

Οι Άτλαντες ήταν αυτόφωτοι και αυτοδημιούργητοι. Οι γηγεvείς αυτόφωτοι Άτλαντες ανέπτυξαν στη χώρα τους εξαιρετικό πολιτισμό, τον οποίο μετάδωσαν σε όλα τα μέρη που εγκαταστάθηκαν. Σε όλα σχεδόν τα μέρη του κόσμου, εκεί που πάτησαν το πόδι τους οι Άτλαντες, υπάρχουν μεγαλόπρεπα δείγματα του πολιτισμού τους. Αυτά είναι όσα από τη μυθολογία αλλά και από την αρχαία ιστορία αποδίδονται σε άγνωστους. Η παράδοση τους θέλει Τιτάνες στην υπεροxή (π.χ. ο Ιαπετός, Άτλαντας, Προμηθέας κλπ.), Γίγαντες στο πνεύμα και στο σώμα, Kύκλωπες για βαριές δouλειές, Αρχηγέτες με κύρος και πυγμή, κατακτητές, ήρωες ακόμα και θεούς (Κρόνος - Κρόνoυ Πολιτεία - Ποσειδώνας, Ερμής - γιός της Μαίας θυγατέρας του Άτλαντα - Πρωτέας, Νηρέας, Τρίτωνας, Μιξκοάτλ - θεός των Μάγιας, Τλάλοκ και Ξιουχκοάτλ - θεοί των Αζτέκων κ.λ.π.). Όλοι αυτοί ήταν Άτλαντες που σήκωναν στους ώμους τους το βάρος του κόσμου, όπως συμβολικά παρασταίνεται ο Άτλαντας, και ο Πτολεμαίος έδωσε και στους γεωγραφικούς χάρτες τ' όνομά του.

Πάρα πολλά στοιχεία για τον πολιτισμό, τον τρόπο ζωής, τα τεχνικά επιτεύγματα, και την οργάνωση της πολιτείας των Ατλάντων μας παρέχει ο αρχαίος Αθηναίος φιλόσοφος Πλάτων στο έργο του "Κριτίας", υπό μορφή διαλόγου. Στο διάλογό του αυτό περιγράφει, το 350 π.Χ., συγκλονιστικές λεπτομέρειες "για τον πολιτισμό ενός λαού που ονομάζονταν Άτλαντες", που ήταν παρμένες από τις σημειώσεις του Σόλωνα, οι οποίες κατέληξαν στο παππού του Κριτία, στον εγγονό Κριτία και μετά στον Πλάτωνα.
Τις περιγραφές του Πλάτωνα τις χωρίζω σε τρεις ενότητες για τις ανάγκες αυτής της ιστοσελίδας: α) Γενεαλογία Ατλάντων, β) Τεχνολογία Ατλάντων, γ) Οργάνωση του κράτους των Ατλάντων

Ο πολιτισμός των Ατλάντων από άλλες πηγές:

Αλλά εκτός από τη περιγραφή του Πλάτωνα (σημειώσεις του Σόλωνα), μαθαίνουμε για το πολιτισμό των Ατλάντων και από άλλες πηγές επώνυμες, ακόμη και από τις παραδόσεις και τους μύθους άλλων αρχαίων ιστορικών λαών μεταγενέστερων των Ατλάντων.

1. Πολλά στοιχεία της Κεντρικής Αμερικής προδίδουν την εγκατάσταση εκεί των Ατλάντων. Οι Αζτέκοι προέρχονται από τη φυλή Αζτλάν. Μια συσκευή τους που εκτόξευε ακόντια την έλεγαν ατλάτλ. Την πρώτη πρωτεύουσα τους την ονόμασαν Τενοτσιτλάν. Στο Μεξικό, τη Γουατεμάλα και τις Η.Π.Α. υπάρχει ένα πλήθος αρχαίων τοπωνυμίων Έτλα, Μέτλα, Ατιτλάν, Ατλάντα κλπ. με θέμα ή κατάληξη ατλ ή τλαν. Οι Μάγιας του Περού πίστευαν πως είναι "παιδιά των Πλειάδων" που ήταν θυγατέρες του Άτλαντα. Οι "θεοί" τους Τλαλόκ, Μιξκουάτλ, Κουετζαλκοάτλ και οι ευγενείς Ναχουατλάτλοι, με τις καταλήξεις τους προδίδουν την προέλευσή τους. Η τρίαινα του Πίσκου του Περού, ήταν το έμβλημα της Ποσείδιας - Ατλαντίδας. Το ηφαίστειο Αντιτλάν της Γουατεμάλας έστελνε χαιρετισμό στα βουνά Άτλα, Αντιάτλα και Σαχαρικό Μεσοάτλα του Μαρόκου της Βόρειας Αφρικής. Ο ίδιος πανάρχαιος πολιτισμός άφησε τα ίχνη του από την Αμερική μέχρι τον Περσικό κόλπο. Οι θρύλοι αυτοί γίνονται ιστορία με τα ευρήματα που ανακαλύπτονται κατά καιρούς στον Ατλαντικό ωκεανό.

2. Ο Πρώτος αστρονόμος της γης ήταν ο Άτλας, γράφει ο Ησίοδος, που είχε προσβάσεις στο Ιερατείο των Δελφών. Τα ονόματα “Πλειάδας θ' Υάδας τε, Ωρίωνος, Άρκτον.. κ.λ.π. που ο Όμηρος τα ξεσήκωσε από απόκρυφες πηγές των Ιερατείων, ανήκουν σε ήρωες της Ατλαντίδας και προέρχονται από τον Άτλαντα. Οι "Γιοι του Ήλιου" και οι "Ηλιάδες" που ακολουθούν τους Άτλαντες σ' ανατολή και δύση, είχαν αστρονομικές γνώσεις. Το αστρονομικό ημερολόγιο των Αζτέκων έχει τov Ήλιο προσωποποιημένο, ζωδιακά εμβλήματα και άγνωστα σύμβολα και ιδεογράμματα. Δυο κτίρια τoυ Παλένκουε και τoυ Τιαχουανάκο μοιάζουν με αστεροσκοπεία. Ο Πρωτέας που οδήγησε τον Hρακλή στον Άτλαντα είχε αστρονομικές και ναυτικές γνώσεις. Στο αστρονομικό ωρολόγιο των Αντικυθήρων διακρίνονται οι λέξεις Πλειάς, 'Ηλιος, Εσπερία, πoυ θυμίζoυν την Ατλαντίδα. Όλα αυτά μας πείθουν για την πρόοδο των Ατλάντων στην αστρονομία και τους συγγενείς κλάδoυς.

3. Τα πλοία της γενιάς τoυ Ποσειδώνα (Ναυσίθοου κ.λ.π.) λεει ο Όμηρος, ήταν αυτοκινούμενα. Μπορούσαν να διαβούν την καταχνιά χωρίς πηδάλια και κυβερνήτες και δεν είχαν φόβο να χαθούν ή να βλαφτούν. Ο Αιολοκένταυρος χρησιμοποιούσε στο στόλο του τα αέρια των ασκών του Αιόλου. Ο Οδυσσέας αφηγείται σχετικές παλιές ιστορίες. Οι Άτλαντες διέθεταν στόλο από 1200 πλοία, γράφει ο Πλάτωνας. Ένα Αζτέκικο άγαλμα του Μουσείου του Μεξικού, μοιάζει σαν μηχανική συσκευή υγραερίων κι έχει πτυχές ασκού. Φέρει τίτλο Ξοτλότλ, θεός των ανέμων, λατρευτικό άγαλμα των Αζτέκων. Οι Ωάννες έβγαιναν με σκάφανδρα από τη θάλασσα, μέσα από ένα μεγάλο αυγό, και ο Ηρακλής ταξίδεψε στις Εσπερίδες μέσα σ' ένα χάλκινο πιθάρι. Το "αυγό" και το "πιθάρι" περιγράφονται, σαν πλοία ή υποβρύχια. Όλα αυτά μας πείθουν ότι οι Άτλαντες διέθεταν πολλά πλοία που τα κινούσαν με υγραέρια. Ο Αίολος ήταν ταμίας των αέριδων (αερίων) λεει ο Όμηρος. Ο Ξοτλότλ των Αζτέκων το ίδιο. Σύμπτωση;
   
   
4. Οι Πλειάδες «έβγαλαν φτερά, πέταξαν κι έγιναν αστέρια» λεει η παράδοση. Ο Κουετζαλκοάτλ των Μάγιας, κατέβηκε από τις Πλειάδες μ' ένα μεταλλικό πουλί. O Φαέθων (ατλαντικής γενιάς) ανέβαινε στον ήλιο με άρμα που το οδηγούσαν φτερωτά άλογα και κάηκε. Ο Ερμής ήταν πιο τυχερός, όπως και ο Κουετζαλκοάτλ. Ο Ερμής με τα φτερά του, τη ζώνη της Αφροδίτης και το κηρύκειο, πετούσε παντού. Ο Φρίξος τα κατάφερε κι αυτός να πετάξει με το ιπτάμενο κριάρι με το “χρυσόμαλλο δέρας”. Ο χάλκινος Τάλως πετούσε γύρω στην Κρήτη. Ο Ενκιντού πέταξε κι αυτός με μπρούντζινο πουλί. Στο νησί του Πάσχα κατέβηκαν κάποτε από ιπτάμενες μηχανές άνθρωποι, που τους ονόμασαν “πτηνάνθρωπους” (το νησί αυτό πιστεύουμε πως ήταν τόπος εξορίας των Ατλάντων). Μια τρίαινα σε βουνό του Περού οδηγούσε στο “αεροδρόμιο της Νάσκα”. Πανάρχαια πιάτα που βρέθηκαν στο Θιβέτ περιγράφουν μια περιπέτεια ανθρώπων πoυ προσγειώθηκαν αναγκαστικά με τις πετούμενες μηχανές στα Ιμαλάια. Οι Στυμφαλίδες όρνιθες εκτόξευαν από ψηλά φλεγόμενα βέλη. Ο Δαίδαλος κι ο Ίκαρος (ατλαντικής καταγωγής - έζησαν μετά τον κατακλυσμό) προσπαθούσαν να φτιάξουν συσκευή με φτερά να πετούν. Όλα αυτά και άλλα στοιχεία, όπως είναι τα πανάρχαια σχέδια πou βρέθηκαν και μοιάζουν με αεροσκάφη, καθώς και ο «αεροπόρος της ταφικής πλάκας του Παλένκουε», μας πείθουν πως οι Άτλαντες είχαν εφεύρει, ύστερα από πολλές αποτυχίες (Πλειάδες πoυ πέταξαν και χάθηκαν, Φαέθωνας που κάηκε) τέλειες ιπτάμενες συσκευές. Για καύσιμη ύλη πρέπει να χρησιμοποιούσαν τα υγραέρια, όπως και στα πλoία τους.
   
   
5. Πολλά στοιχεία που συγκεντρώσαμε και τα θεωρούμε σπoυδαία για επιστημονική ανακοίνωση, μας οδηγούν στην άποψη ότι οι Πυραμίδες της Αιγύπτου και της Κεντρικής Αμερικής φτιάχτηκαν από τους Άτλαντες και χρησιμοποιήθηκαν σαν δεξαμενές - αποθήκcς υγραερίων. Μετά από χιλιετηρίδες οι Φαραώ στην Αίγυπτο τις χρησιμοποίησαν σαν τάφους και τις παρουσίασαν σαν έργα δικά τους. Τα επιτεύγματα της επιστήμης στον αιώνα μας, όμως, οδήγησαν τους ερευνητές στην αναθεώρηση της δοξασίας αυτής. Έτσι διατυπώθηκαν πολλές απόψεις. Ας προστεθεί και η δική μας άποψη...